Me verheugen op iedereen weer samen, van feest naar feest, de terrassen af, blond schuimend bier…

Het duurt te lang. Voelen we, zeggen we, vinden we. Elke dag is Groundhog day, elke gedachte, elk gesprek meer van hetzelfde. Meer gezeik en gezwets over het gezeik en gezeik over het gezwets over het gezeik. Virus, viri, viro, virum, viro. Niemand weet, iedereen roept, ook de idioten hebben stem. Negeer ze, laat ze, laat mij. Rust betekent niet altijd vrede nee, daarin had het meisje dat dichtte bij Biden gelijk, maar laten wij elkander vooral met rust laten. Blijven kijken, blijven zoeken, blijven zien wat wel. Kom op nou, er is, kan, mag ook zoveel nog wel, niet dan?

Original source: https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/me-verheugen-op-iedereen-weer-samen-van-feest-naar-feest-de-terrassen-af-blond-schuimend-bier~b80442fa/

Een reactie plaatsen